Babcia, dziadek i anioły

Moi uczniowie z okazji Dnia Babci i Dziadka wykonali laurki i igielniki z płyt CD. Jutro podczas występu wręczą je kochanym babciom i dziadziusiom. Na karteczkach są wesołe postacie wnuków i wnuczek. Włosy to własnoręcznie kręcone sznureczki z bibułki. Jestem dumna z moich pociech, bo efekt ich pracy jest bardzo zadowalający. Za oknem śnieg, a w naszej klasie pojawiły kilka dni wstecz pojawiły się bałwanki, wykonane przez dzieci ze skarpetek. Maja wesołe minki i radosne koralikowe oczka. W okresie świątecznym kilka moich anielic pofrunęło do dobrych ludzi, było zapotrzebowanie na kolejne. Powstały więc trzy nowe. Aniołek z okrągłymi, koronkowymi skrzydłami wcześniej był prezentem dla teściowej, a ten różni się od poprzedniego fryzurą, kokardą i wianuszkiem z perełek. Drugi anioł ma rozłożyste, koronkowe skrzydła i fioletowy kwiatuszek, a trzeci skrzydła motyla.Ich wzrost to 39-39 cm. Rosną ostatnio, jak na drożdżach, co jeden, to wyższy. Popatrzcie, jak się prezentują. Myślę, że są fotogeniczne.

Ostatnie ozdoby świąteczne i niespodzianka

Ostatnie chwile przed świętami to gorący okres,wiadomo - dużo krzątaniny. Po kolejnym przeziębieniu doszłam już do siebie i mogę odwiedzać już zaprzyjaźnione blogi, by sprawdzić, co nowego u moich drogich koleżanek. Udało mi się skończyć ostatnie zamówione bombki, dwa dzwoneczki na moją choinkę i anioła, który powędrował kilka dni do temu do mojej teściowej jako świąteczny upominek. Cieszę się, że zdobi już jej komodę i przypadł do gustu. Niestety na razie muszę pożegnać się z szydełkiem, bo wzywają obowiązki. A to wszystko wygląda następująco: Aniołka wykonałam dzięki inspiracji, schematowi i instrukcjom miłej, utalentowanej koleżanki - właścicielki bloga:mojerobotkowo.blogspot.com Przed krochmaleniem wyglądał tak: A w towarzystwie pozostałych wysokich anielic (35-37 cm), którymi chwaliłam się w poprzednich postach prezentuje się tak: A teraz, to co najważniejsze - niespodzianka, jaką sprawiła mi Ania, wspaniała kobieta, która tworzy cudeńka i prezentuje je na swoim blogu:zycienitkamalowane.blogspot.com W piątek listonosz dostarczył mi przesyłkę od Ani. Moim oczom ukazał się śliczny zamotek boa, w moim czarnym kolorze oraz herbatki i słodkości. Dzięki temu zrobiło mi się milej i cieplej na sercu. Aniu, jeszcze raz ogromnie Ci dziękuję za podarunki i pamięć. Popatrzcie same: Ślę przedświąteczne pozdrowienia i uciekam w odwiedziny do Was.

Przybyły kolejne

Właściwie same nie przybyły,oczywiście ja je wydziergałam, by było im weselej w większym gronie. Każdy inny, ale lubię je wszystkie. Różnią się wzrostem, tuszą, kształtem skrzydeł. Co prawda fryzury mają podobne,ale pracuję nad nowymi. Zresztą popatrzcie sami:

Przylecieli anieli

"Ty, Panie tyle czasu masz, Mieszkanie w chmurach i błękicie, A ja na głowie mnóstwo spraw I na to wszystko jedno życie. A skoro wszystko lepiej wiesz, Bo patrzysz na nas z lotu ptaka, To powiedz czemu tak mi jest, Że czasem tylko siąść i płakać. Ja się nie skarżę na swój los, Potulna jestem jak baranek I tylko mam nadzieję że, Że chyba wiesz co robić Panie? Ile mam grzechów, któż to wie, A do liczenia nie mam głowy, Wszystkie darujesz mi i tak, Nie jesteś przecież drobiazgowy. Lecz czemu mnie do niebios bram, Prowadzisz drogą taką krętą I czemu wciąż doświadczasz tak, Jak gdybyś chciał uczynić świętą. Nie chcę się skarżyć na swój los, Nie proszę więcej niż dać możesz I ciągle mam nadzieję, że, Że chyba wiesz co robisz Boże? To życie minie jak zły sen, Jak tragifarsa, komediodramat, A gdy się zbudzę, westchnę cóż, To wszystko było chyba zamiast. Lecz póki co w zamęcie trwam, Liczę na palcach lata szare I tylko czasem przemknie myśl, Przecież nie jestem tu za kare. Dziś czuje się jak mrówka, Gdy jakiś but tratuje jej mrowisko. Czemu mi dałeś wiarę w cud A potem odebrałeś wszystko. Nie chcę się skarżyć na swój los, Choć wiem jak będzie jutro rano, Tyle powiedzieć chciałam Ci, Zamiast pacierza na dobranoc." Mój debiut aniołowy. Rosły i rosły, mają 30-35 cm wzrostu. Dedykuję je mojemu kochanemu mężowi, który zawsze był moim Aniołem Stróżem. Choć od 5 miesięcy nie ma go już wśród żywych, wiem, że nadal czuwa nade mną...